Στο περιθώριο…

Σαν να ναι χτες, κι ας πάνε τόσα χρόνια… μου ακούγεται ο ψίθυρος

“Πρόσεχε γιατί θα στη φορέσουν…”

Ψίθυρος τώρα… που λέει ο λόγος. Περπατάς στους διαδρόμους και το φωνάζεις άμα θέλεις. Η ενοχική έννοια του ψιθύρου είναι τελείως ξεπερασμένη. Έχουμε κοιμηθεί τόσο που το φυσιολογικό είναι να φοβάσαι μη στη φορέσουν. Λες κι είμαστε στη χούντα. Να ξυπνάμε ίσως; Στη Τράπεζα της Ελλάδος βρισκόμαστε το έτος 2010. Ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και απλά για την Ευρώπη οι καταστάσεις που θυμίζουν εποχές Τουρκοκρατίας είναι απαράδεκτες. Και τι σημαίνει “μη στη φορέσουν”;

Με απλά λόγια να φοβάσαι μη μπεις στο περιθώριο.

Λες και αν είσαι στο φως της κλίκας έχεις κάποιο ουσιαστικό κέρδος… αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα. Να φοβάσαι μήπως σε υποβιβάσουν, εσένα και τη δουλειά σου. Να φοβάσαι μην σε υποτιμήσουν…

Ας είμαστε ειλικρινείς. Εμένα κανένας ανασφαλής προϊστάμενος δεν με συμπάθησε.

Πρώτον διότι στην βλακεία του θα βαρούσα κόκκινο και δεύτερον γιατί σιχαίνεται τον εαυτό του πιο πολύ όταν βλέπει σε μένα αυτό που θα ήθελε να είναι. Από την άλλη ήμουν πάρα πολύ τυχερή και έπεσα σε προϊστάμενους με τσαγανό που την άποψή τους την περνούσαν. Προϊστάμενους φιλόδοξους που είδαν σε μένα το καλό και το κέρδος που θα είχαν. Με αυτούς ευδοκίμησα… αναπτύχθηκα μαζί τους.

Κι έτσι τώρα μπορώ να είμαι περήφανη για τη δουλειά μου στη τράπεζα.

Είναι όμως κι αυτοί οι άλλοι, που δεν έχουν τέτοιες ικανότητες και δεξιότητες γιαυτό και φροντίζουν να προστατεύονται με το να είναι στο φως της κλίκας. Τους χαλάω όμως την πιάτσα, να μη πω πως το χειρότερο… ξεθωριάζουν δίπλα μου κι αυτό τους βασανίζει. Τι κάνουν λοιπόν αυτοί; Φροντίζουν να μη δουλεύω σε τομείς όπου μπορώ να αναδειχτώ. Δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο. Δεν έχουν κάτι άλλο εναντίον μου. Πως να εξηγήσουν τον φόβο και την ανασφάλεια. Η αξία τους κρέμεται από την υποταγή.

Παρατηρώ λοιπόν χωρίς άγχος τα τελευταία χρόνια συναδέλφους που φιλοδοξούν και επιθυμούν την αναβάθμιση της εργασίας τους. Συναδέλφους που θέλουν να συνεργαστούμε, γνωρίζοντας την ποιότητα του έργου μου. Τους βλέπω να τρώνε πόρτα σε κάθε προσπάθειά τους. Τους βλέπω να ξευτιλίζονται από τους υψηλά ιστάμενους γιατί εκδήλωσαν επιθυμία συνεργασίας. Τους βλέπω να το καταπίνουν και να με κοιτάνε με σφιγμένο στόμα και να ανακατευθύνονται σε άτομα με λιγότερα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Αυτός πρέπει να είναι ο φόβος του περιθωρίου. Ακόμα και ο πρώην διοικητής μας χρειάστηκε να επέμβει προσωπικά για να τρυπήσει τα στρώματα λάσπης και να ζητήσει την συνεργασία μου… αφού τα στελέχη αρνούνταν να προτείνουν την προφανή λύση της συμμετοχής μου… Αυτός τουλάχιστον έκανε αυτό που επιθυμούσε…

Αναρωτιέμαι… η σημερινή διοίκηση δεν έχει δική της άποψη επι των πραγμάτων;

Απο το περιθώριο λοιπόν συνάδελφοι σας χαιρετάω και σας λέω πως μοιάζει σαν να είμαι στη Χαβάη! Βλέπω τους συναδέλφους να αγωνιούν για μια μακέτα η οποία περνάει τις 7 θάλασσες για να βγει… αν δεν απορριφθεί τελευταία στιγμή… αφού θα πρέπει να “διορθωθεί” από καμιά 40αριά όχι σχετικούς με το αντικείμενο… και δε ζηλεύω καθόλου! Αυτή τη φορά είμαι τυχερή. Βρίσκομαι σε ένα περιβάλλον όπου συνεργάζομαι με τις πολύ αξιόλογες συναδέλφισσες μας και τον εξαιρετικό επιστημονικό υπεύθυνό μας που αν μη τι άλλο… ασχολείται με τη δουλειά του! Κι ας μην ικανοποιώ τα σφιγμένα στόματα που θα θέλανε την συνεργασία μου.

Αυτά που λέω μπορεί να ενοχλούν όχι μόνο αυτούς που ασκούν φόβο αλλά κι αυτούς που αποδέχονται τον φόβο. Αν αισθάνονται καλά ας συνεχίσουν, ποτέ δεν είναι αργά όμως να αλλάξουν πορεία και να βρούν τη χαμένη αυτοεκτίμησή τους.

Συνάδελφοι φόβο ασκούν αυτοί που νιώθουν φόβο. Αυτός είναι ο κανόνας. Πραγματικά δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα από ορισμένους που φτάνουν στο όριο της θρασυδειλίας. Κανονικά θα έπρεπε να διαβάζουν αυτές τις αράδες και να ντρέπονται. Άλλωστε εάν είναι κάτι αναληθές ας τολμήσουν να το αρνηθούν δημόσια. Μόνο κάποιος που έχει την αλήθεια στο πλευρό του τολμάει να τα δημοσιεύει αυτά.

Όχι μόνο αυτά που γράφω εγώ αλλά και τα μηνύματα απελπισίας που λάβαμε από τους υπόλοιπους συναδέλφους και δημοσιεύουμε.
ΑΡΑΓΕ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΕΛΙΞΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΤΙΜΑΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ; ΑΡΑΓΕ ΠΡΟΤΙΜΑΕΙ ΝΑ ΔΙΟΙΚΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΕΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ; ΑΥΤΑ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΣΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΤΟΥΣ; ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΙΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ;
Μήπως να τους ρωτήσουμε;

για τους περίεργους… το βιογραφικό μου

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: