Home > ΑΠΟΨΗ, ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ, ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ, ΟΛΙΣΤΙΚΗ, ΠΡΟΑΓΩΓΕΣ, ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΥΓΕΙΑ, ΦΟΒΟΣ > Καλά οι βιταμίνες που παίρνεις δε σε πιάνουν; (για την εχινάτσεα λέει αλλά τέλος πάντων…)

Καλά οι βιταμίνες που παίρνεις δε σε πιάνουν; (για την εχινάτσεα λέει αλλά τέλος πάντων…)

…Με πιάνουν. Δεν παίρνω καθόλου αντιβιώσεις εδώ και χρόνια και αύριο θα είμαι περδίκι.
Εσύ πονάς το πόδι και το πατάς;

Είμαι σπίτι, ασθενής. Είχα πυρετό, ίδρωνα και ξίδρωνα το βράδυ. Αρχές κρυώματος. Μόλις βγω έξω ιδρώνω και με πιάνει βροχόσπασμα.

Δύο επιλογές. Κάθομαι σπίτι κι αναρρώνω πριν αρρωστήσω βαριά. Πάω στη δουλειά, αρρωσταίνω και παίρνω προαγωγή.

Γελάω με τη σκέψη μου. Γελάω με τον κάθε συνάδελφο που θυσιάζεται στο βωμό της αναγνώρισης. Γιατί μιας και αφού δεν μπορεί να προχωρήσει ο έχοντας τα προσόντα – μιας και δεν υπάρχει ανώτερος να τα εποπτεύσει – θα προχωρήσει ο σκύβοντας και βήχοντας. Ο μαραμένος που σφίγγει τα δόντια και κοιτάει με μάτια σκύλου λέγοντας

ΝΑ κοίτα, αξίζω το χάδι σου

(την προαγωγή), δεν κάθισα σπίτι, δεν κάθισα με τα παιδιά μου, δεν έκανα παιδιά… Και βλέπω μπόλικους, γερασμένους, κουτσούς, σκυφτούς με τα παράσημα και αναρωτιέμαι, αν είχαν την επιλογή να γυρίσουν τον χρόνο πίσω, θα επέλεγαν την υγεία ή τα λεφτά;

Αλλα ποιον ενδιαφερει… Σιγουρα οχι την διοικηση, γιαυτο αλλωστε τους εχει και πολλους, ουδεις αναντικαταστατος

Echinacea: το λουλούδι που γιατρεύει!

ΕΡΕΥΝΑ ECHINACEA Ένα φάρμακο της φύσης, πρώτη επιλογή κατά των ιώσεων

  1. Κ.Χατζηαλεξίου
    07/10/2010 at 12:10 am

    Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μιά μέρα
    που πρέπει το μεγάλο Ναί ή το μεγάλο το Όχι
    να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
    έτοιμο μέσα του το Ναί, και λέγοντας το πέρα
    πηγαίνει στήν τιμή και στήν πεποίθηση του.
    Ό αρνηθείς δεν μετανιώνει. Άν ρωτιούταν πάλι,
    όχι θα ξανάλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
    εκείνο το όχι-το σωστό-εις όλην την ζωή του.
    (Κ.Καβάφης, CHE FECE..IL GRAN RIFIUTO, 1901)

    • 08/10/2010 at 7:43 pm

      Πολύ ωραίο Κ. Μακάρι οι περισσότεροι να το καταλάβουμε

  2. ΦΩΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ
    08/10/2010 at 2:25 pm

    Δεν μου αρέσει που δε βάζω το όνομά μου αλλά το ομολογώ πως θα φοβόμουν να πω ανοιχτά τη γνώμη μου. Τρέχουμε σαν Βέγγοι και είτε ξενυχτήσω είτε είμαι άρρωστος, είτε έχω τη μάνα μου με πρόβλημα θα είμαι εδώ. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς… θα το εκτιμήσει κανείς; Απλά έτσι δεν “κινδυνεύεις” από τις κουβέντες και τις απαξιωτικές ματιές. Που σιγά… κάτι άλλο θα πούνε. Καλό δε λένε.

    • 08/10/2010 at 7:48 am

      “Φώτη” δν χρειάζεται να ασχολείσαι με το θέμα του ονόματος. Δεν έχουμε όλοι “πλάτες” για να μιλάμε όπως μας κατέβει. Εδω είναι μια μικρή χούντα δυστηχώς, όσο κι αν κάνουμε συναντήσεις και υποτίθεται ανταλάσσουμε απόψεις. Εαν αυτό που θέλεις να πεις σου βγαίνει καλύτερα έτσι, έτσι. Οπως του βγαίνει του καθένα. Σημασία έχει το τι θα πεις, κι αυτό όπως βλέπω είναι το σημαντικό. Κανείς δεν εκτιμάει τίποτα όπως φαίνεται δίκιο έχεις. Εκτός αν υπάρχει “λόγος”… Μέχρι πότε όμως… και γιατί

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: